Caa 2 
IV. Praeterea , quamvis negaverit , fines adesfe , 
eorum tamen cogitationem , quippe nobis a na- 
tura imburam, non prorfus negligere potuit. 
Utitur enim (ZZices P. I. Prop. 26.) voce Ze- 
zerminare. Quid vero? Deus (i res dezermina- 
verit, nonne et aliquem fibi finem  propo- 
fuit ? 
V. Ineo est error Spinofae, quod Deum, 
(veniam fit dicto) tanquam Mathematicum fibi 
proponat, qui obiecta modo fpectet eorumque 
vires caet. indaget , non vero adiumenta et-fines 
attendat. — Quod profecto cum homini ratione 
praedito denegandum non fit, multo minus a 
. Deo alienum cogitari potest. (1) 
VI. Divinae naturae adfcribit attributa , quae 
cum eius necesfaria existentia convenire nequeunt. 
Extenfione enim, licet zZea/i fignificatione acci- 
piatur, tamen eae producuntur modifcationes, 
quae a nobis res adfpectabiles dicuntur. In hisce 
vero nulla cum divina natura cernitur convenien- 
tia, quia rationem fibi fufficientem defiderant , 
ct conüngentiae fubiectae funt. Cogitatio au- 
tem, quam ex fubiectiva fui ipfius ratione in 
Deum transfert, quamvis univerfalis dicatur, 
di- 
(1) Nieuhoff, t.a. p. p. 118. Heunert, /Zjss. 
Ferh. D. I. bl, 284. ; 
I 5 
