t g158 ) 
tatem , neutra tamen negari potest; est enim 
poftulatum rationis practicae , neque altera al- 
teri est contraria. 
lraque fi homines libertate gaudeant, nefcio 
quare tandem eam Deo negemus. 
$. IV. 
De finibus Dei, propter. aerumnas in mtndo , 
haud negandis. 
Si confideremus, quot quantisque aerumnis 
expofitum fit genus humanum , mirandum haud 
videtur, omnium temporum gentiumque cul- 
tarum . doctióres homines, vel hac de caufa 
difputasfe , vel inductos fuisfe ad negandam 
Dei providentiam, vel-altá voce de aerumna- 
rum mole queftos fuisfe, vel et Tyeodiceas 
confcripfisfe , quarum fere infinita fuperest mul- 
titudo. 
Quis hic non meminit carminis Iobaei, 
Pfalmorum | Afaphi, feriptionis Plutar- 
cheae 4e ferdá numinis vindictá , S ene- 
cae, in libro de Providentia, hanc caufam 
tractantis, et auctorum recentioris aevi innume- 
rorum ? 
Quis non recordatur Lucretium , Epicu- 
reos, multosquealios e veteribus, Bailium 
et 
