( Asp ) 
folatium , quia. fui ipfius culpa infelix est; vi- 
tiorum enim poenas luit angore confcientiae 
fraudisque cruciatu. — Sed vir pius et inte- 
ger in mediis tempeftatibus Deo confidens, ad 
rupis inftar in. mari turbulento, aerumnarum ve- 
luti undis quasfatus, fecurus est, dum ratione 
utitur, ut omnia in bonam partem flectat , bona- 
que confcientia nixus nullus dubitat , quin omnia 
2 Deo in communem falutem dirigantur, et 
fpes laeta. oras ostendit tranquillas, ubi fata 
eum quieta manent. 
Ecce igitur, quantopere difcrepet conditio 
viri integri et hominis fcelefti! Nonne utra- 
«que iuítitiam arguit divinam, et querelas de 
malo morali tamquam nefandas profcribit ? 
Denique fpes melioris conditionis olim futu- 
rae, quae cum perfuafione de Deo arcte est 
coniuncta, et exfpectatio iudicii iusti olim fub- 
eundi, quo felicitas pro ratione vitae anteactae 
augebitur, fpem viri probi atque adeo felicitatem 
eius, iam hac in terra augent et noftram fidem 
in Deum confirmant. 
III. Non ii fumus, qui de ordine rite iudica- 
ré posfümus; quisque enim fui ipfius felicita- 
tem potisfimum quaerens, àd communem falutem 
vix attendit: cum e contrario nos oporteat nosmet 
ipfos confiderare tamquam partes feriei illius, 
quae ad finem ultimum procedit, nec poftula- 
re, 
