Cn 5 
$. I 
Animadverfiones de finibus, in natura ad- 
fpectabili quaerendis. 
Omnem naturam pertinere, partim ad organi- 
ca, partim ad ea, quae organis non praedita 
funt, antea iam diximus ; (1) plerumque ufi fui- 
musexemplis, e natura organis praedita fumtis , 
quia in his optime confpicere nobis licet, 4uz 
ratione quid ad aliquem finem (2) tendat, et 
quaenam inde ad nos redundetutilitas. Nec ta- 
men propterea' naturam inorganicam (3) plane 
negligendam esfe puto: coniunctionem enim, . 
ut hoc utar, aérem inter et hominem, nos ad 
finem ducere haud facile negarem , cum audiam , 
eam nos premere gravitatis quantitatem , "qua 
facile füftentemur , maiorem autem homini mole- 
ftam non modo fore, fed et perniciofam. 
Prudentia tamen opus est, ne quamlibet uti- 
litatem pro-fine habeamus, aut fortuitum ufum 
confilio adfcribamus. (4) Quam imprudentiam 
ri- 
C - ms. que. 
(2) Pistenon; f. 288. : 
(3) Kantius negavit, fines, in natura organis non 
praedita , obfervandos es(e in ufüm telcologicum, Vid, A7. 
der Urth. f. 981. 284. 
(4) Paley, t.a. p. bl, 9o. 
