( 143; ) 
gentiam , argumento , q. d. cosmologico, proba- 
rem, parum valere posfe omnem  ratiocinatio- 
nem, arbitratus fum. In omni autem difputatio- 
ne a principiis ordiendum esfe, vel in iis finien- 
dum duxi, quia haec noftra nituntur perfuafione , 
non vero demonfítratione ; funt enim veritates 
primae, nobis a natura imbutae, et longe. dis- 
crepaht ab hypothefibus et imaginationis ef- 
fatis, quibus indulgendum non est. 
$. II. 
De finibus , in natura hominis vationali et 
morali haud negligendis, atque de fi- 
ne uliimo. 
Fines contemplandi funt, tamquam feries, 
cuius auctor Deus est, quae nexu finali extendi- 
tur usque ad finem ultimum. TRQUT 
Ipfum hominem fpectare debemus, tanquam 
huius feriei partem, in qua adfpectabilis una 
cum intelligibili et morali natura est iuncta. 
Quodfi rem ita fpectemus, facile apparet , ar- 
gumentum, e rerum natura adfpectabili fümtum, 
nonesfe abfolutum et perfectum , fed continere 
tantummodo partem inferiorem feriei eorum fi- 
nium, qui fimul funt adiumenta ad. confequen- 
dos alios fines eosque füperiores. . 
Ni- 
