UC MW) 
contrario progresfum esfe genus humanum haud 
dubitem, et progresfurum  esfe. continuo fi- 
denter fperem: tamen nefcio, qua tandem ra- 
tione, ex hac progresfione, argumentum confi- 
ci poterit fatis firmum. — Nam multi hodiedum 
hanc generis humani progresfionem pervicaciter 
negant, nec facile fibi de ea  pcrfuadebunt. 
Accedit. infuper, quod finem ultimum monftrare , 
magnis laboret difficultatibus. — Licet enim vi- 
deamus, genus humanum progredi cultu, fcien- 
tia, virtute; licet omnes asfentiantur, laetam 
esfe fpem temporis appropinquantis, quo- ve- 
ritas et virtus vigebunt et vera felicitas in dies 
augebitur, (1) quis tamen áffirmat fore , ut aetas 
illa aurea humanitatinumquam contingat? Quod 
nifi ratum fit tque invictum , qua tandem ra- 
tione certum inde efficere poterimus caufae no- 
flrae argumentum? Hac igitur de cauía certior 
mihi videtur ea ratio, qua, ex coniunctione na- 
turae adfpectabilis et rationalis, ex coniunctio- 
'ne diverfarum virium in cognofcendi facultate 
confpicrarum, e defítinatione hominis ad veri- 
tatem  cognofcendam 'et virtutem colendam, 
fines Dei efüciuntür: hominem autem ad veri- 
ta- 
(1) G. FL. Planck, Einteitung- ín. die Theol. IFis- 
| feufch. Th. HI. (; 211. C. Villers, Ésyzi fur la Re- 
formation , verf. Delg. p. 12. 
K 
/ 
