C.» J 
necesfariorum communis fons; univerfalis etiam 
fit ejus lex. Repugnantiam enim, quà quod 
mihi virtus.est, tibi esfe posfet virium , non 
ferret Ratio, quae disfenfum ubivis tollit. con- 
centumque unice fpirat. ! 
Cum necesfaria et univerfalis adi debeat, fe- 
quitur etiam , eam formalem tantum esfe posfe. 
Quaecumque enim regula materialis hypothe- 
ticam tantum habet necesfitatem ,. cum a fine, 
qui petitur, tanquam a conditione, dependeat. 
Objectiva autem fi non esfet necesfitas ,: fed fub- 
jectiva: (1), "nec. ab omni materia remota: 
» voluptatis ancillulas certe videres virtutes, 
» el 
idee , die allen uebrigen V'ernuufrbegrifen, sum. Grunde. legt. 
Sc hmid zerb. von dbfolut. y 
(1) Forma vero alicujus regulae , ex ratione practi ca, 
"confistit in ejus aptitudine, ut esfe posüt lex uniéut- 
lis, sbfolüte necesfaria . omnibus entibus rationalibus. 
Quae vero:a.materia fumentur praeceptg. practica quidem 
esfe posfunt atque pragma/ica , non vero legem moralem 
conftituere ; etenim nec abfolutam necesfitatem nec uni- 
verfalitatem , quam dicunt, continent (Criz. Mag. 1. p. 154.) 
Caufa vero, quare lex moralis, formalis tantum fit, in 
eo videtur, ut ejus finis non fit alicujus rei, felicitatis 
v. c. adeptio, fed ut efficiatur; re vera vel ad effectum 
perducatur agendi illa ratio , quae" univerfalis esfe: potest, 
(Criz. Mag. 1V. p. 159.) Finis itaque ex derivata. lege 
dcet esfe posfit materialis , . ipfa. tamen .actio profluit. ex 
fine fozmali , ibid. p. 160. ' a uq 
