C^ Xs.» 
opinionem, quà a fcelere deterreatur ; nam fi vel 
omnia homines et Deum celare düsdiunk , nihil ta- 
men injusti faciendum esfet.. [Inducitur ita Gyges , 
cujus ipfum annulum, ut inquit Cicero(1), 
fi habeat fapiens, nihilo plus fibi licere. putet 
peccare, quam fi non haberet. — Hoc igitur ho- 
minis est, ut, fi officio rite fatis facere dicatur , 
ex fola legis reverentia legi obediat, ut ho- 
nestum propter fe expetat. lta &i oritur ap- 
petitus rationalis, omniaque huic postponit 
. quae aliunde funt profecta (2). Non legalitas 
DLer- 
luit Ratio, ut quisque felicitatis appetitum omnino exu- 
3t, hominemque ita esfe definat, eà vero dignum fe 
praebere interna illà animi probitate , cujus interpretes 
funt recte et decore facta, hoc demum jubet. Cri. Mar. 
l. p. 160. conf. 170 feq. 194. et adeo quidem, ut quod 
facere non potueris, ob quamcumque tandem caufam íi 
volueris tantum , id'fecisfe cenfearis ; hujusque volunazis 
nullus confcientià tuà melior judex , ib. 163. 
(1) De Off. VII. 9. 
(2) Pro duplici enim modo, quo a ad aliquod appeten- 
dum vel fugiendum movemur, facultas appetendi et  ip- 
fe appetitus dividitur in fen(itivum et radonalem. — Est 
enim facultas appetendi rationalis, qua absque ullo mo- 
mento, a fenfü voluptátis taediive defumto, legi sZ//uze 
Cathegoricae , a ratió42 , viipíius naturae, conflitutae, ob- 
temperare posfumus. Sy pkens, Disf. /aud. $ 58. p. 117. 
Jam facultas 2ppetendi illa, quae tantum abfolura rationis 
lege, non vero mediante alio fine , determinatur, in /2o- 
B cj 
