( 44 2) 
.,, rendae gratiae voluntas poterit exfistere, — Ne- 
, que folum in homines obfequia, fed. etiam 
, in Deos, ceremoniae rcligionesque tollentur; 
» quae non: metu fed'ea conjünetione, quaeest 
, homini cüm Deo j^ confervandae "funt" (31). 
Duas igitur caufas adducit /Cicero, quare Jus a 
naturá derivandum esíe cenfeat: álteràm ex con- 
jünctione hominum inter fé; e'qua' omnes- funt 
aequales fibique invicem  benevolentes,' alteràm 
ex conjunctione; quae Deum interest atque ho- 
minem. '' Tota itaque lex illa 7Mora/is' videtur 
dicenda, non vero "Juridica. -Ad eam legem 
fummam ]Juftitiae, duo praecipue" refert: capi- 
tà, primum: ne cui noceatur, deinde: ur com- 
muni utilitati ferviatür (2). — ^ j 
Quale Jus vero fignificaverit hoc.loco Cicero; 
aut quantopere ea, quàe funt officii, «cum iis. 
quae Juris funt, permiscuerit, non est, quod plu- 
ribus moneam. —— Eadem tamen lex defenfionis 
Jus involvit e fententia Ciceronis, et ita de Ju- 
re coüctionis , quod dicitur, in aggresforem ad- 
hibendo , ipfe. omnino recte cogitasfe | videtur. 
, Perfapienter , inquit (3), et berries ta- 
» cite, dacipfalex potestatem defendendi; quae 
, hon modo hominem occidi 3 fed esfe cam te- 
«02 "9^3 lo 
(1) De Legs. I. 15. Nd. e 
(2)'De 0f. 1. c. 107: 55 2 25 9 : iJ) 
(3) Pro Milone C. 4. 
