(593 
naturae Auctor nos fingulos et infirmos esfe, 
et multarum rerum ad vitam recte ducendam 
egentes, quo magis ad colendam focietatem ra- 
peremur (1). — Haec vero ita fortasfis esfent , 
quamvis daretur, Deum non esfe. — Sed cum 
talis re vera adfit, fequiur, jam ipfi Deo, ut 
opifici, et cui nos nostraque omnia debeamus , 
fine exceptione parendum nobis esfe (2). Ali- 
am igitur hic cernimus Juris originem , praeter 
naturalem illam. — Ipfuüm igitur illud naturale 
Jus, five illud fociale, five quod laxius ita di- 
citur, quamquam ex principiis homini internis 
profluit, Deo tamen adícribi merito potest, 
quia, ut talia principia in nobis existerent, ipfe 
voluit (3). — Et hujus quidem originis ratione 
laxius illud Jus. ex eodem fonte manat, quo Jus 
flricte fic dictum. — Etenim non tantum homi- 
ni inest vis illa focialis, fed et judicium ad 
aestimanda, quae delectant aut nocent, non 
praefentia tancum , fed et futura, et quae in 
utrumvis posfunt ducere; pro humani intellec- 
tus modo etiam in his judicium recte confor- 
ma- 
(1) Prol. 16. 
(2) Ibid, r1. 
(3) De Jure divino voluntario quid fenferit Grotius 
vid. IL, 1. XV. Conf, S, de Cocceii, Disf. Proiem, 
Ill. Grot, Pro/, 12» 
