matum fequi, neque metu, àut voluptatis prae- 
fentis illecebra corrumpi, aut temerario ra- 
pi impetu, conveniens esíé humanae naturae; 
'et quod tali judicio plane repugnat, etiam con- 
tra Jus humanae naturae esfe, intelligitur (1). 
Haec autem et quae inter ea fit necesfitas, ex 
Cicerone ita fere explicat: funt quaedam 
prima naturae, quibus unumquodque animal ip- 
fum fibi conciliatur, et commendatur ad fe con- 
fervandum. At post haec cognita, fequitur no- 
tio convenientiae rerum cum ipía ratione , quae 
corpore est potior; et ea convenientia, in qua 
honestum pofitum est, pluris est facienda quam 
ad quae fola primum animi appetitio ferebatur; 
quia prima naturae commendent nos quidem 
rectae rationi, fed ipfa recta ratio carior nobis 
debet esfe quam illa fint, quibus ad hanc vene- 
rimus (2). — Ex ipfa igitur ratione mutuamus 
ila quae eo fenfu tintum a Deo profec:a dici 
posfunt, quod Deus ratione praeditos nos crea- 
vit. Caeterum vero haec coníisterent, etíi da- 
retur, non esfé Deum (5). 
Per fe igitur actus, quatenus cum illa ratio- 
ne conveniunt vel miuus, liciti funt aut illici- 
ti, ct ron adeo, (uti Juro humano aut. divino 
vO- 
wlio6.$ I. IN. i-et 2, 
