denim cognoscitur, quantum e fuo in bene- 
volentiam erga alios , impendere velit, et erga 
quem, quibus temporum momentis, — haec 
quidem- folus ipfe homo determinare potest, - 
non vero alius, cui fundamenta, quibus haec 
determinatio illudque judicium innitantur, cog- 
noscere datum non est (1). l 
^Homo itaque, in ítatu naturae degens, per 
coactionis media nullo tempore ad benevolentiam 
exercendam erga alios cogi potest. ^ Benevo- 
lentiae officium tale est, quod uniuscujusque . 
confcientiae est relinquendum ; de cujus igitur 
exercitio vel neglectu nemini rationes reddere 
tenetur. Contra vero unusqüisque perfecte obli- 
gatus.est nemini nocere,. et perfectum habet 
jus impediendi, quo minus alter ipfi noceat. 
De obligatione perfecta e factis et. contracti- 
bus. ita fere Mendelides (2): jus illud 
imperfectum, quod habet. alter. in bonorum 
meorum partem qua carere posfüm, debet 
| mu- 
(1) Explicat hoc Beyer, co 42027. : 
())Mendelides, l l| p. 47-ss. Hinc igitur 
Hufelandus (Uezer den Grundlozs des Narurrechts 
p. 119, apud Sypkens, Cv. Mag. van v., Hemert, 
I. 369.) putat, Mendelidem hane divifioném | in 
perfecta officia atque imperfecta excogitasfe, ut fufida- 
mentum aique originem juris coactionis e contractu j vel 
pacto demonftraret, ] (4) 
^ 
