eC 136 ) 
ad Jurisprudentiam: naturalem :applicandam  esfe 
monuit (1). . Acriter non tantum ille fed acu- 
te quoque de utraque, cum relata, tum ab- 
foluta juris deducendi ratione judicavit, om- 
neque dubium tollere conatus est,  utram- 
que -conjungendo. rationem ,' unde. fyncretis- 
ticae juris deductionis exflitit auctor. — jus, 
inquit (2), facultas est moralis e duobus fon- 
tibus oriunda; cum.et  permisfionem (riaubt 
feyn), :-et.vero facultatem - ( Befzgnisz): jus 
involvat. Utrumque hoc a lege morali profec- 
tum est, fed diverfo modo. . Illud enim refpi- 
cit jus habentem, qui facultate gaudet: plenisfi- 
"ma, ea perficiendi , vel quae ipfi lex moralis 
jubet,.vel ea, quae'lege morali permittuntur , 
adeoque, quae lege morali nec jusífa funt, nec 
vetita (3); quamobrem directo lege morali haec 
facultas conftituitur. — — Alterum vcro. profluit 
ex oflcio five obligatione perfecta. obligati , 
non refistendi coactioni illius, qui jus .habet, 
licet ille contra legem moralem agat. — Sulti- 
cititaque, eum esíc obligatum alteri; vel obli- 
B2 
() Hufelznd,l Ll et Weife, ZicGrundwisfenfcz. 
des Rechts, 'Tubingae 1797. p. 22. 
(2) Hufeland, Lehrfüre des INaturrechts, Introd, 
$: 18, feqq. P." I. C, rz, Sect. 1. $ 71. Sect. 2. Ed. 9. 
ant. I795. 
(3) Cof, Dullert. 1, 1. p. 41: 
