Cono ) 
Paoriter illa quae bona fine ullo dubio fünt, fed. 
non tam necesfaria rei communi, ut exinde 
fingulorum libertas adeo minuatur, ut neglec- 
tus puniatur eorum quae minime coaétione aut 
poenis vindicari posfunt, certe nom aeque ac 
per alia quaevis media. Id enim quod non ita 
confistit externis actionibus, fed multo magis 
in quibusdam ingenii et animi fenfibus, illud 
certe non rite annumerandum officiis, ad quae 
implenda cogi quis potest. — lta demum Gar- 
vius communem utilitatem hac officiorum di- 
vifione optime ftabilitam esfe cenfet, plurimo- 
rum omnino commodorum fummàá ampliáti. 
Itj nemini, inquit, fine necesfitate malum in- 
fertur, quod fi tamen res et tempora postulant, 
minus malum praefertur majori, quod ex fine 
ultinio , et fupremis juftitiae regulis lucide appa- 
ret. (,Lis die lezflen abfichten , uud die hóchflen 
Regeln des Rechszsverhaltens durchleuchten.) 
Ita quidem Garvius ex eo, quod officium 
perfectum five juridica obligatio folas externas 
actiones fpectet , imperfectum autem animi quan- 
dam dispofiionem , ex quantitate mali, ex co- 
actione óOriundi, discrimen petivit, fed alia 
quadam ratione hoc etiam est aggresfus, qui 
quidem locus, cum Mendelidis fententia 
arctisfime cohaerens, effecit, utde Garvio in 
hic Sectione dixerim. 
INon- 
