C 155 ) 
timum tibi; perfice te, conferva te. — Quiz 
cunque his:praeceptis ; maxime vero totius coi- 
clufioni: coz/erva ze ! adverfatur , ille profecto 
coactioni obnoxius fit oportet illius, cui fe 
ipfum confervandi officium incumbit. 
Achenwallium vero hoc fui confer- 
vandi principium, non tatquam fümmum five 
primum  agnovisfe patet e variis ejus locis. 
Excitasfe-füfficiat ,; qui: habetur Op. /aud. p. 8o. 
ubi: hoc' 'coactionis.. -jus^ procedit :quazesus. 
obligatio foriior. nom .obflet. Alio loco p. 93- 
jus illud: perfectumi-in- fui confervationem cuili- 
bet competere dicit: guaatum competere "pos- 
Deinde: vero; .licet- ii$" praemisfis, quae 
 Nchenwallius conclufioni isti, conferva te: 
praeponit, rité accommodari posfint ea, quae 
pet coactionem "fiunt" licet nostri confetvatio- 
nem non 4deo, fed civicatis potius (cujus 'con- 
fervatio, paucis tantimn in cafibus diverfa. est a 
nostfa ipforuiti «confervatione) fpectent, vel fic- 
táiben non directo cum principio, unde folum 
criterium promanat, cohaerent. Latius itaque 
patet jus*coactionis; quam ipfum prineipium, 
unde proficiscitur. Supplendum itaque aliquid 
videtur, illudque. con(tituere . maxime. aggresfi 
funt Hoepfnerus et Federus, qui pro 
füi confervatione, confervationém . perfectio- 
num , 
