(Ww 3 
que fententias hic paucis referamus, ut inde 
pateat, quomodo et illi jus distinxerint ab ethi- 
ca, vel quod et illis idem fere audit, oflicia 
perfecta ab imperfectis. 
$I 
HOFFBA4UEIR. 
J. C. Hoffbauer fuam, de juris doctrina 
ab ethica feparanda, doctrinam propofuit hoc fere 
modo. Si quidem jus tanquam praedicatum füb- 
jecto cuidam tribuamus , femper fubjectum illud 
cogitamus ratione aliorum entium moralium , quae 
huic fubjecto obligationes praeftandas habent; 
jura enim homiris nil funt ratione fui ipfius , nec 
ulla dantur homini fi per fe fubfistat ; intelligendi 
funt femper alii qui ratione illius fubjecti aliquate- 
nus funt obligati. Non tamen ex quacunque .obli- 
gatione, quae alteri adest adverfus me, mihi 
nascitur jus , quod ip(i patere videtur ex omnibus 
quae jubet aequitas. Hinc quidem est obligatio, 
non tamen illinc jus, illud expetendi quod jubetur 
ab aequitate. — Inde Hoffbauerus conclu- 
dit, alias necesfario adesfe debere obligationes, 
quarum quidem ea est natura, ut vi expeti que- 
.aent. Vocat illam odZgatiogem. (Zwangsver- 
bindlichkeit) Eatenus igitur mihi oritur jus , 
quatenus alter hac obligatione tenetur. 
Ut 
