( 189 ) 
duxerunt.. Putat fcilicec He ydenreichi- 
u$, a ratione quidem "juberi, ne quis finer 
fuam conditionem fine ipfius voluntate aut fine 
pro lübitu'mutari, veruntamen inde non fieri, 
ut'ad illud exfequendum cóactio adhiberi pos- 
(fit: y, Daraus, inquit)" dasf dies nothwendig 
» dst j- banh nicht. folgen , dasf es müglicks feys 
» oder daraus: dasf es geboten isz , micht dasf 
» €s erlaubt feys daraus dasf ich foll, nicht 
» dasf: ich dürfe." Igitur refpéctu legis mora- 
lis illi; qui laeditur, ron oritur pura quaedahi 
juripotentia ((Jefagnisf). ^ Concludit | ergo ;. 
falli eos' qui ftatüànt, tantam vim esfe ejus 
quod lex moralis jubet, ut aliquis per coactio- 
nem alios impedire posfit," ne ipfum in. officio 
peragendo turbent. ^ — 
Si vero quaeratut, quoniodo ea, quae funt 
ethices, ab iis feparentur,. quae ad Jurispru- 
déntiam| naturalem funt referenda; utraque, 
inquit, disciplina fumma principia purae ratio- 
nis pfacticae proponit. ' In ethica vero homo 
continuo cónfideratur ratione libertatis fuae ad 
legem móralem in confcientia fua, ipfique de- 
claratur hoiini, quid ratio in quocunque cafa 
obvio jubeat^ .Ttaque quamquam Jurisprudentia 
naturalis non pertineat ad ethicam, exinde ta- 
n*n argumentum petit, quo declaratur, quam- 
cunque. injuriam esíe omitendam et. coactioni 
dc- 
