, 
( a95 ) 
veluti vires fibi invicem. opponuntur, quarum 
haec illam vincat, ut homo liber fit. | Suam 
.naturam fenfualem itaque (quoad hoc res ipfa 
fert) (1), per moralem vincendo liber est ho- 
mo. Hujus vero libere agendi facultatis varia 
admodum funt objecta, quorum praecipuum 
est ipfe homo, cujus dignitas eo maxime niti- 
tur, quod ip/e voluntatem fuam ad agendum 
determinare posfit. Hac vero facultate egregiá, 
vel privari potest per fe ipfum, fi:fe vinci a 
natura fenfuali patiatur, vel aliorum factis fi 
ili injuria infertur. . Huic autem rei impedien- 
dae infervit juris doctrina, illi vero ethica. 
Itaque .juris principium Kohlfchütte- 
ri (2), illüd esfe. apparet, quod officiorum 
perfectorum fimul asfumendum videtur: ,, Ne- 
minis dignitati tuis externis. actionibus officias."" 
Quodque ita alteri est officium, alteri jus dat, 
quod et eatenus recte perfequi potest, ut fibi 
praeftetur (3). 
Ac fic quidem fatis dixisfe nobis videmur 
de notis, quibus a perfectis officiis imperfec- 
ta officia distinxerunt eruditi. 
Pro. 
(1) In ea enim, quae s voluntate non pendent, penes 
Rationem nulla est vis. 
(2) Propádeutik , Encyclopádie und Methodologie des. Poft 
diven Rechtswisfenfchafz , Leipzig 1797. 
(3) Conf. Henrici, 4dezn lI. B. f. 209. 
