- 
( 20» ) 
posfit, quod exceptionem patitur ex momentis 
temporum. "- : 
Diximus in primo capite j idi a lege fu- 
prema morali.dari exceptionem, mifi ex fua 
ipfius forma. profectam. Et his quidem verbis 
innuitür vere id, quod hoc loco explicationi 
infervit. Scilicet lex jübet categorice, et ea- 
tenus est formalis, formam praebet materiae 5 
id vero, quod ea materia continetur, id quod 
lege jubetur, et: categoricum esfe potest, et 
vero: etiam hypotheticum. Jubentur quam plu- 
rima, eaque adeo diverfa, ut, fi cuncta prae- 
ftarentur, confiare nullo modo posfent, abfur- 
da viderentur, et rationi, quae convenientiam 
prae omnibus fpectat; adverfa... Hic disfenfus, 
ut tollatur, distinctio illa est introducta inter 
officia .Perfecia. et Impérfecta quam tradidit 
Kantiuss.quam fiacceperis, omnia ad unita- 
tem, ad mutüum concentum revocari posfüunt. 
Hujus formae categoricae , hypothetice ju- 
bentis, egregium est exemplum in palmario illo 
Salvatoris nostri. effato: , Deum ames fuper 
, omnia, proximum tuum , ut te ipfum." De- 
um colere perfecte jubetur; quidquid agas, cu- 
jusmodi (int tibi rés aut tempora, Deum ames: 
proximum tuum, uti fert amor. tui, te autem 
ut fert amor proximi (1). 
In 
Q):€ont, Kant, 1l. 1. f. 120: 
