( 2256 ) 
adíit, ratio facit; quae cum fit ipfa univerfa- 
lis atque immutabilis, Jus inde deductum pari- 
ter hac univerfalitate atque immutabilitate cer- 
natur, necesfe est. Quid enim abfürdius, quid 
fibi magis repugnans, quam cuique fuam fingere 
juris regulam peculiarem? Aut quid minus ad 
hanc turbam tollendam accommodatum ? Immo 
vero quid ad eam promovendam aptius, atque 
inftrucüus ?. Juris itaque, uti et officii notio, 
hoc, ex communi fonte, commune etiam fecum 
invicem habent; ut quemadmodum juris obfer- 
vantia.inter homines, ita oflicii praeftatione. in 
ipfo homine confenfüs concentusque exoriatüt. 
Principium itaque, quod retulimus , ideo non ve- 
rum atque non füfliciens esfe non potest. Requi- 
ritur eX juris principio omnium omnino liber- 
tas; quacum igitur liberi aliorum arbitrii ufus 
cum meo arbitrii ufu confistot. Libertas enim, 
fi quae datur, omnibus. aequalis fit. ^Licentia 
quaevis, hanc aequalitatem tollens , ex hominum 
confortio et focietate excludatur, necesfe est. 
Nam non iubemur a ratione libertatem. nostram 
minuere, verum postulat illa, ut hanc illis 
finibus 'circumfcribamus ,- quos nobis conftituit 
aliorum. libertas: est enim a licentia longe di- 
verfa libertas, illique ' prorfus contraria (1). 
E Sci- 
Q) Kant, L. 1.8 C, 
