nem oflicia illa exigerentur , laedéretur gravisflme- 
non tantum libertas, fed fi hoc a ratione permit- 
^ti, vel per unicum temporis momentum posfct 
cogitari, ratio fibi ipfa non conftaret. — Finem 
enim homini dicrans, in jubendo , jusfique fui 
exfecutionem coactione phyfica expeti . permit- 
tens, a moralitate et legis. moralis | obfervantia 
deflectens, praecipuum illud, quod in virtute 
esfet , tolleret penitus. 
Illud ,. quod vidimus, justum , quam plurimi 
philofophi, criterium habuerunt, quo  ofli- 
cia imperfecta definirent et dignoscerent a per- 
fectis.. Non tamen eo fenfu officia imperfecta 
vocanda funt, ac fi ideo per antithefin coactio 
- officiis perfectis esfet tribuenda. De eo, num 
coactio criterium verum praebeat, infra. erit 
enucleatius agendum. . Hic obfervasfe fufficiat. 
1. Si coacüonem rite confideremus , ea cer- 
disfime. est libertas deminutio. Officium huma- 
nam requirit libertatem ; tum demum - maxime, 
impletur ;.fi. perfecte homo liber est, Quomo- 
do jam officium cogitari posfit,. quod coactio-: 
ne exposcatur, merito dubitarunt, et alii, et, 
iple Kantius (1): 5 Entháli nicht , inquit ; 
: » ZWAIBS-- 
(1) Et aliis "locis: ét - Berliner Monat fchrift 1793 Sept. 
Lo p. 220. not, spud W eife, Grundwisfenfch. des Rechts , 
P 8. ^ "1 ; ) 
iü M 
