e 4-- ) 



tiroi Praeceptores ! progresfus raeos omnes , qua - 

 lescunque tandem , acceptos refero. Jam vero 

 in Academiam reducem , quamvis doctorem , non 



alumnum, tamen ut discipulum me Vestrura 

 accipiatis , pariterque , ut quondara , confiliis 

 me Vestris fustentetis. Sed quid est, quod et 

 Vestmm et ceterorum Collegarum , quibus ami^ 

 cis ufus fum , benevoientiam implorcm '? Sin- 

 gularis quaedam est Vestra in me bcnignitas : 

 fingularis, qua me jam Collegam ct falutastis 

 ct excepistis , humanitas , ut de voluntate erga 

 me Vesira non est , quod dubitem. Imo vero 

 fateor publice , Vestrum hunc in me aniraum 

 quam maxime apud me valuisfe, ut laetus et 

 alacer gravisfimam hanc in me fusciperem pro- 

 vinciam. Sic autem de me existiraetis, Con- 

 junctisfimi Collegae ! ad omnia Vobis humani- 

 tatis et amicitiae officia praeflanda paratiorem 

 esfe neminera. 



- Sed Vestro maxime Collegio adjimctum , 

 Clar. Theologiae Profesfores ! quo tandem me 

 animo esfe putatis ? Est haec fane juvenili mei 

 aetate res ardua, Collegara adjungi Viris, qu| 



plu- 



