^tifinitae. In utrisque haeret. Infinitae partes 

 imaginationis et fenfus nostri vim et naturam 

 efFugiunt. Accedit, quod , amotis divifionis li- 

 mitibus, nullae partes primae restant, ex 

 quibus quid componatur. Ex mera compofi- 

 tione nihil oriri potest , omnisque compofitio 

 requirit aliquid, quod non fit compofitum. 

 Quare fi partes funt infinitae , nulla est compo- 

 fitio, nullum corpus. Quod fi autem finitae 

 funt , quales funt Atomi , aut corpuscula fine 

 partibus , five fint laevia , five aspera , globofa 

 feu adunca , five in ipfis fint pori , five non 

 fint , aliquam certe fpatii partem occupent ne- 

 cesfe est. Suntigitur lata , longa , crasfa, certae 

 cujusdam figurae', qunpropter et cx partibus 

 conftant, et fibi repugnant. Repugnat enim , 

 quodcunque ex partibus confiat, atque atomus 

 est. Si autem partes primae , ut molecu- 

 lae, quas dicunt, ex partibus confl:ant, nulla 

 ratio afFertur aut afferri porest , cur' fieri ncque- 

 at , ut in fuas partes dividantur, de quo expe- 

 rientia fane nihil docere potest. Ita ad infini- 

 tas partes revolvimur. Qui aucem ita ad libi- 

 tum corpuscula fingunc, id praetereunt, quod 



fa. 



