C ^3 ) 



ipfam aiit minus , aiit certe non magis nobis esfe 

 cognitam et perfpectam , quam animum nostrum. 

 Quod fi autem quaeratur, magisne nobis 

 perfuafum fit , esfe materiam , quam animum 

 nostrum, adeundus est fons, ex quo haec oria- 

 tur perfuafio. Si ex eo concludimus , esfe ma- 

 teriam , quod eam videmus , tangimus , aut om- 

 nino , quod in fenfum externum agit , eodem 

 jure concludimus animum esfe , ex ejus affectio- 

 nibus et actionibus, fenfu intcrno percipiendis. 

 Atvero, fi, utjacobi, philofophus egregius, 

 fubtilicer et vere disputat, cum perceptione 

 extcrna firmisfime conjuncta cst perfuafio, id 

 revera esfe, quod percipitur , neque haec per- 

 fuafio ex aliqua conclufione de caufa, ejusque 

 effectu oritur, idem dicendum est de animo. 

 Non enim , fi voluptatem aut cupidicatem fenti- 

 mus, ex aliqua conclufione colligimus , aliquid 

 fit necesfe esfe , quod voluptate aut cupiditate 

 afficiatur , fed cum omni actionis et affcctionis 

 perceptione interna confociata est arctisfime 

 perfuafio, nos , id est, animum nostrum agere 

 aut affici , quae confociatio etiam in fomniis 

 manet intacta, nec nifi in iis, qui mente cap- 



ci 



