C ^42 ) 



cotnpofim omnium virium , earum directiones 

 fe invicem fecarent , nccesfe erat, dabatur ae- 

 quatio directionis vis compofitae , in plano co- 

 ordinatarum agentis , atque in hac aequatione 

 inducebatur conditio, quod virium compofita- 

 rum directiones fe invicem fecarent: unde ea- 

 dem conditio quaefita provenit. 



Denique P r o n y , cum ita transformet vires 

 in fpatio agentes, ut earum actiones conjunctae 

 aequivaleant tribus viribus compofitis , in co- 

 ordinatamm tribus planis fitis , fi vires agentes 

 habent unam vim compofitam , hanc vimitideni 

 esfe vim compofitam trium virium compofitarum , 

 in coordinatarum planis, perfpicuumest. Igitur 

 hae vires ut conveniant in idem punctum , feu 

 potius, ut earum directiones fint projectiones 

 ejusdem lineae, in fpatio pofitae, requiritur: 

 quod fi aequaciones dirGctionum earum coHigan- 

 tur una aequationc , haec aequatio finalis con- 

 tinet conditionem quaefitam. 



Ergo methodi , quibus ufi funtPronyet 

 P o i sf o n i u s , ex codem fonte profluunt , ex 

 quo hauila est compofitio quampluriura vi- 

 rium , in fpatio agentium ; et , nifi excipias 

 rationes analyticas , quibus eorum investigatio- 

 nes conficiuntur , eodem fundamento fuper- 

 llructae funt hae methodi, quo nostra mctho- 



dus 



