C »o ) 



tatis , qua vixit. Ac fane , ut ex dictis jam 

 apparet, maximam partem foli ejus aevo con- 

 veniunt. Quae vero in iis occurrunt nostrae 

 Apologeticae congrua , quanam vi ea hoc nos- 

 tro quoque tcmpore mihi gaudere videantur, 

 cxhibere non plane negligam. 



§ II. 



De fcriptis , quae hic in cenfum veniunt, 



Quae huic disputationi inferviunt fcripta Ter- 

 tulliani, ea nos IHis abfolvi cenfemus , quibus 

 rcliffionem Christianam a Gcntibus vindicavit. 

 Namque in iis nec cenfendos esfe existimamus 

 ejus adverfus Haereticos lihros , neque etiam //- 

 hrum Judaeis oppofitum. Hunc enim fpurium 

 csfe et , maximam partem , mutuatum ex: tertio 

 Tertulliani adverfus Marcionem lihro ^ obinfig- 

 nem utriusque libri , non argumenti tantum , fed 

 apforum etiam verborum, convcnientiam, conten- 

 dit Semlerus (i) , eumque fccutus Tzfchirnerus. 

 Quod quidem quam vere cenfeant, non aufim 

 cgo definire. Aliquo tamen jure hac in causfa ab 



ejus- 



CO S e m 1 e f , in Edit. Oper. Tertull. Vol. V. p. 264 

 feqq. Tzfchiriier, Ccfchichtc dcr Jpologctik , Th. I. 

 S. 273. 



