C 44 ) 



hisce illiiis rei caiisfis et haec accesfisfe vidc- 

 tur. A remotisfimis fcilicet temporibus mira- 

 cula ac vaticinia celcbrata fuerant, tanquam 

 Deorum numinc edita, Ea negare neque au- 

 debant Christiani , nec forte poterant. Obfta- 

 bat enim univerfa antiquitas , miraculis plena ; 

 obftabat invetcrata eorum apud populum aucto- 

 ritas. Quin etiam ipfi forte Christiani , quip- 

 pc Gentium facris olim addicti , ad Deorum 

 tcmpla aut fimulacra fubinde miracula pcrpetra- 

 ta fe vidisfe crediderunt , quae animo etiamnunc 

 infixa haererent. Quocunque autem modo fe rcs 

 habeat , miracula ac vaticinia apud Romanos fac- 

 pius fuisie edita, Christiani ncquaquam nega- 

 bant. Ne vero Dii , vana ista , quae dicit Ter- 

 tullianus , mortuorum nomina , illorum auctores 

 populo esfe viderentur, ad daemoncs confugie- 

 bant Christiani , eorumque ea tribucbant prae- 

 Iligiis. Hi cnim malis fuis artibus humanum 

 genus eo confilio ab unius Dci cultu deduxisfe 

 cenfcbantur, ut.fibi, fub raagnifico Dcorum no- 

 . mine latentibus , facra fierent , opulcntaque of- 

 ferrentur facrificia. Qua quidem paradoxa 

 cpinione quamvis TertuIIianus adverfariis- haud 

 perfuafisfe videatur, plurium Deorum cultum a 

 • daemonibus duxisfe originem , et revera fuisfe 

 daemonum cultum ; nec miracula et vaticinia , 

 " quibus ceu religionis fuae praefidiis gloriabau- 



tur 



