( 4? ) 



enira caput afininum , crucem et fohm divmo 

 profequi honore perhibebantur. 



Quod ad afinl cultum attinet , hoc ob cri- 

 men Christiani dicebantur Afinarii. jMiruni au- 

 tem in modum in co arripiendo ac divulgando 

 Hbi placuisfe videntur adverfarii. Narrat enim 

 noster, certo quodam tempore in vulgus pro- 

 diisfc tabulam , in qua csfet imago monftri fin- 

 gularis prorfus ac ridiculae formae, auribus afi- 

 ninis, altero pede ungulati , librum manu tenen- 

 tis ac togati , fiibfcriptis verbis ; Deus Chris- 

 tianorum O n o c h o e t i s. „ Hinc ," inquit , 

 „ in tota civitate Onochoetis praedicatur." 

 Ex quocunque fonce iniquam hanc et abfurdani 

 de Christianorum cultu opinionem ortam pu- 

 tes , alii cnim ex alio cam ducunt , vix dis:- 

 na videtur , quae fcrio refutetur. Probabili- 

 ter noster illius criminis originem tribuit Ta- 

 cito refercnti , Judaeos olini confccrasfe afi- 

 nura ejusquc .in tcmplo asfervasfe effigiem. 

 Cura autem primis rei Christianae temporibus 

 Judaei et Christiani pro iisdem fcre haberen- 

 tur, hinc istum afini cultum fponte Chriscianis 

 quoque afiictum esfe putat. Quodfi igitur con- 

 flaret, Judaeos non coluisfe afinum, idem hoc 

 de Christianis quoque conftare jurc contendic. 

 Illud autem ut .probet , aliud Taciti adducic 

 tescimonium , narrantis , Cnejum Pompejum , 



cuni 



