C 53 ) 



„ rum Deiim invocamus aeternura, Deum ve- 

 „ rum , Deum vivum." Et , postquam De- 

 um , quo uno imperatorem laudat minorem , 

 perquam fublimi modo defcripfit , „ illuc ," 

 pergit,, „ furfum fuspicientes Christiani ma- 

 „ nibus expanfis, quia innocuis, capite nu- 

 „ do, quia non erubescimus , denique, fine 

 „ monitore, quia de pectore, oramus. Pre- 

 „ cantes fumus omnes femper pro omnibus im- 

 „ peratoribus , vitam illis prolixam , imperi- 

 „ um fecurum , domum tutam , exercitus for- 

 „ tes , fenatum fidelem , populum probum , et 

 „ quaecunque hominis et Caefaris vota funt." 



Ne vero adverfarii existimarent , illa pulcre 

 quidem dicta, fed in imperatoris adulationera 

 ementita esfe, „ infpicite ," inquit, „ Dei vo- 

 „ ces , litteras nostras , quas neque ipfi fuppri- 

 „ mimus , et plerique cafus ad exteros trans- 

 „ ferunt." Hinc igitur adverfarios edocet , re- 

 ligionis Christianae haec esfe praecepta gravisfi- 

 ma, ut Christiani fuis adeo inimicis bene ve- 

 lint Deumque pro regibus virisque principibus 

 precibus adeant. Hisce vero religionis fuae 

 praeceptis quin Christiani obtemperarenf, ad- 

 verfariis minime dubitare licebat , cum ipfos 

 univerfae fuae rcligioni ad mortcm usque con- 

 ftanter addictos quotidie experirentur. Quo effi- 

 cacius autem noster adverfariis ea de re per- 



fua- 



