( 



C 59 ) 



ad id induci , ut a festis diebus celebrandis fibi 

 abftinendum esfe putarenn , neque eos vel fig 

 tamen Cacfarem populumque Romanum hostili 

 profcqui odio , noster luculentisfimc probat, 

 Ita cnim festi illi dies comparati crant, ut iii 

 Caefaris potius dedecus , quam honorem , ce- 

 lebrari vidcrentur. Disfolutis nempe moribus 

 ec hostili faepius in imperatorem animo notati 

 erant. Quam quidcm fcstorum dierum turpitu- 

 dinem noster tam vivide depingit tamque prae- 

 fentem adverfariis ob oculos fistic , iit hi , eam 

 attcndentes , in eorum ncglectu nullo jure aliquod 

 infcnfi Christianorum ir^ Caefarem animi docu- 

 mentum animadvertere potuisfe videantur. Chris- 

 tianos autem hanc unam ob causfam istis folen- 

 nibus haud interesle affirmac, quia homincm , 

 fancca Christi rciigione imbutum , iis intercsfe 

 haud deceat. Qua in re fumme praedicanda vi- 

 detur illius aevi Christianorum religio. Hosce 

 vero nihilominus festorum dierum meminisfc 

 narrat. Eos enim a Chriscianis privatim ccle- 

 brari dicit, et quidem pie ac fobrie multoque 

 religiofius, quam a plebe feditiofa virisque 

 principibus. Quo magis autem probet, Chris- 

 tianos , publica illa folennia fugientcs , in Cae- 

 farem populumque Romanum nihil fpirare hos- 

 tile , adverfarios de industria monet, ipfos reli- 

 gionis fuae gravisfimo de (pi?.sz6pix praecepto 



ad- 



