C 6s ) 



bus humanis gubernandis providentiam toliir. 

 Rc rcilicct inverfa Christianorum Deum ejus- 

 modi calamitatum unum auctorem esCe conten- 

 dit. Hunc autem Romanam gentem eo pocisfi- 

 mum confilio iis affligere affirmat , ut ab ea 

 impictatis poenas repeteret. Quae quidem fen- 

 tcntia forte cuipiam ibfurdior esfe videatur. 

 Nobis vcro, facri Codicis testimonio fidcm ha- 

 bentibus, pcrruafisfimum esc, Deum olim non 

 Judaeos tantura , fed exteros etiam populos om- 

 neque gcnus humanum faepius gravislimis afFe- 

 cisfe calamitatibus ac deftruxisfe adeo, ut im- 

 •pietatis poenas penderent. Quid igitur impe- 

 dit, quo minus credamus, divinam providen-. 

 tiam omni etiam ^empore in quacunque p-en- 

 cc regunda fimili quadam procederc via? Qnan- 

 quam id non ita dictum volo, ac li cum iis ho- 

 minibus facerem , qui in uulla non calamitate, 

 auc umverfo cuidam populo, auc fingulis ho- 

 minibus, illata , nihil nifi punientem ac 

 yindicantem Dcum fibi videre videantur. Con- 

 tra vero ejusdem illius facri Codicis testimohiis 

 nixi, Deum , fapicntisfimuni optimumque ge- 

 neris humani patrcm , homines malis aerum- 

 nisque imprimis etiam ideo afficere credimus, 

 quibus aberrantes in viam reducat, bonos iii 

 fide ac pietate confirmct , omnes autem ad ve- 

 ra coclestique bcacitate perfruendura reddac 



E ap- 



