( 68 ) 



culrores iisdeni vulgo, ac impugnatores Chris- 

 tiani , prcmerentur rerum asperitacibus , aut 

 publicarum calamitatum omnino non esfe po- 

 tuisfe auctores , aut certe hac fua iniquitate 

 cuku divino Mq reddidisfe indignos (i). 



Denique Christianis crimini dabatur, quod 

 populi commodh haucl fatis confulerent (2). 

 Cujus quidem criminis, aliquatenus certe, re- 

 vera rei fuisfe videntur. Cum enim rcligio 

 Christiana, cujus Christianorum focietas ia 

 nulla non re obfervantisfima crat, omni fuper- 

 ftitioni vehementer obfit , neque cum idolo- 

 rum , ftatuarum atque imaginum cultu quid- 

 quam commune habcat , ftatuarii , fculptores 

 pictores atque id genus homines alii , ingens inde 

 damnum non perciperc non poterant. Horum 

 autem invidia quam exitiofa Christianis fuerit , 

 vel ex iis, quae de Demetrio , fabro isco Ephe- 

 fino , in actis Apoftolorum a L u c a memdriae 

 prodita funt (3} , conjectura confcqui licet. 



Noscer vero Christianos non omnino juste in 

 hoc crimen venire contendit. „ Nequeenim," 

 inquit, „' Brachmani aut Indorum Gymnofo- 

 „ phistae fumus, fylvicolae ec exules vitae." 



Chris- 



(0 ^pnloc;. c. 40 , 41. 



(2) /lpolog,\i. Co-.if. Tzfchirner, 1. 1. S. 218, 219. 



(.3) Aci.. XIX; 23 feqq. 



