C 82 ) 



neminem fugit. Terrullianus tamen id it<i tenta. 

 re inflituit, ut fiindamenti loco ponat aliud 

 quoddam placitnm e Codice facro fumtum. 

 Huc ejus redit oratio. „ Justum aliquando dc 

 hominibus inftituetur judicium. Quod ut fiat , 

 idcm exhibeatur homo necesfe est , qui fuerat 

 ante. Corpore illum indutum esfe oportet , 

 quia absque corporis involucro anima neque vo- 

 luptatis, neque doloris fenfus, percipere potest. 

 Suo quemque corpore convestitum esfe opor- 

 tet , quia bonara mahimv e fortcm corporis fui 

 focietate et opera meruit." Verum enim vero, 

 (^ne hoc urgeam , Tertullianum omnem fuam dis- 

 putationem tanquam fundamento fuperftruxisfe al- 

 tcri cuidam e religione divinitus patcfaqta petito 

 placito , cujus veritatem adverfarii itidem facile 

 in dubium vocare poterant ,} quis , quaefo , de- 

 raonflravcrit , animum , corpore haud indu- 

 tum , post mortem non posfe nec vokiptate , 

 nec tristitia , aiBci ? Deinde vero quonam jure 

 proprium uniuscujusque corpus ideo in vitam 

 revocatum iri existimat , quod hujus confortio 

 homo aut bene aut male egerit? Ante fcilicet , 

 quam id ulla gaudcat probandi vi , corpus vo- 

 lens ac libere agens esfe demonllretur neccsfe 

 est. Quin vero illud placitum , latiore fcnfu 

 acceptum, rationis ope confirmari queat ac 

 probabile reddi nulii dubitamus. Ipfe enim 



Deus 



