C S9 ) 



qne optimos, pro patria, pro imperio , pro 

 agro , pro amicitia mortcm obiisfe. Quos au- 

 tem omnes cum fumma vcneratione profcque- 

 rcntur advcrfarii , jure existimat , Christianos , 

 qui , vulgares homines , neque vitae pertaefi , 

 neque honoris cupidine inccnfi , neque pro pa- 

 tria aut amicitia, fed pro religionc djuadam» 

 facinus adhuc inauditum ! mortem obirent intre- 

 pidi, majore adeo veneratione atque admiratione 

 esfe dignos. Quo minus vcro Christiani vide- 

 rentur fanaticis fludiis ad admirabilem hanc 

 animi conflantiam permoveri , adverfarios op-, 

 portune monet , Christianos tamdiu evitare mor- 

 tis pcricula, quamdiu ea aufugere liccrct , cos- 

 que in futuri justiquc judicii ccrta exfpectatione 

 fpem fuam habcre pofitam (i}. 



Et profccto fercna haec Christianorum tranquil- 

 litasanimiimmotaque in religione fua profitenda 

 confi:antia adverfariisnon perfuadere nonpoterat, 

 ipfam quoque reh'gionem Christianam , quam qui 

 cognoverant vita habebant cariorem , esfe prae- 

 ftantisfimam omnibusque rcbus terrestribus longe 

 majorem. Quare. etiam iilo tempore, teste Ter- 

 tulliano , „ Ecclefiae femen fuit fanguis Christia- 

 „ norum.". ,Et profecto nos quoque, confide- 

 rantes hunc plurimorum hominum ad religionem 



Chris- 



(i) /Ipohg. c. 50. ad NiJtiones, c. 18. 



