C iQ4 > . 



blituni inflitutione , quoties e corporis viriculis 

 et hac , qua circumfufus est , caligine ad fe re- 

 dierit , fponte faepe et fubito eo induci , ut 

 cxclamet: „ Dcus magne! Deus bone !" nul- 

 la aut Jovis , aut Martis , aur alius cujusdam 

 idpli facta mentione. Quod tamen argumcn- 

 tum levisfimum esfe vidctur. Etenim , ne plu^ 

 ra enui^ierem, quae in illa argumentatione clau- 

 dicant , qu^amvis hoc adeo dctur, ejusmodi Dei 

 laudationem ipfius naturae humanae . esk vo- 

 cem , quae certisfimum habcatur , veritatis cri- 

 terium , vel fic tamen ex eo communi natu- 

 rae humanae in Deo agnoscendo confenfu, 

 quid , quaefo , aliud elici posfit , nifi esfe Na- 

 turam divinam? Quo vero jure indc efficiatur, 

 non plures una esfe , non video ; cum ne ipfa 

 quidem illa naturae hunianae vox , cujus ope 

 noster illud probare ftudet , utiam tantum esfe 

 pronunciaverit Ci}. 



Itaque nullum. a. TertuIIiano hac in causfa 

 exhibitum esfe vidctur argumentum omni ex- 

 ceptione majus. Illud enim ipfum , quod pri- 

 ino loco laudavimus , Atheis frustra oppone- 



tur. 



0) ■^p'ilog. c. 17, Conf. de testimonio aninme; in quo 

 libello noster daca opera adverfariis eadem ratione de 

 resurreccione mortuorum , de providentia divina ac per- 

 v.erfa Daemonum indole perfuadere aggreditur. 



