( 107 ) 



riorum animos caperent fibique adftrictos tene- 

 rent necesfe erat. 



Hanc igitur fidem ut illis tribuendani esfe 

 demonftret , noster primum laudat prophetarum 

 probitatein. Id vero qiiin fummo jure fecerit, 

 nemo facile infitias iverit. Erant v enim , teste 

 hisforia facra, viri fingulari animi magnitudine 

 ac pietate confpicui, tamque ftrenui virtutis 

 bonorumque morum patroni , ut ne ipfis qui- 

 dcm regibus virisque principibus , fi deliquis- 

 fent , parcendum putarent. Sic igitur digni ex- 

 fistebant, quibus Deus uteretur voluntatis fuae 

 adpopulum interpretibusvindicibusque. — Dein- 

 de eosdem hosce dicit divino fpiritu ductos, 

 Cujus rei veritatis documenta exfl:ant gravisfi- 

 ma. Ipfi enim hoc de fe testati funt prophe- 

 tae; quorum testimonio , ob fingularem viro- 

 rum veracitatem , fides negari nequit. Sed tes- 

 tis est aere perennior ipfa illorum doctrina, 

 quae ab omni parte tam est eximia, ut eo 

 aevo ab hominibus , praefenti Dei auxilio haud 

 adjutis, nullo modo potuerit proficisci. Tes- 

 tis est denique ipfe Jefus , cujus quidem testi- 

 monio , probata ipfius auctoritate divina , nul- 

 lum potest esfe fide dignius. — Porro adverfa- 

 rios monet , „ prophetas ad fidem divinitatis 

 „■ e-4idisfe miracula"'' (i). Quod quidem ar- 



(0 ^ipolog. c. i8. edit. Haverc, p. 179, 



