C 3^ ) 



qiiae nunquam ultra probabilitatem pro-» 



gredi potest , conclufio esfe debet ex tali- 



bus praemisfis, quorum concrarium femper 



in quolibet cafu admitti queat , quodqde 



adeo regulam vocamus, cum nulia fit re- 



gula, a qu£i 'non detur exceptio (i). 



Et fponte jam apparet , hasce regulas 



diverfis modis conftrui posfe , prouti fcili- 



cet facta , de quibus in praefumtionibus 



fermo esfe debet, diverfis modis inter fe 



cohaerent. Et horum tres potisfimum mo- 



di hic recenferi merentur. 



Depri-^ I. Facta inter fe cohaerent, \it\ fubffan' 

 ma -regiila , ., . c,. . . j, i- j 



conftruen- ^^^ et accidentta. Si igiturfactum ahquod 



^'' ponitur , qua fubftantia , quod ejus gene- 



ris accidentibus gaudet, qnae non quidem 



necesfario , fed plerumque tamen tale fac- 



tum comitantur, exinde deducenda est re- 



gula praefumendi. V. gr. factum honii- 



nem esfe qua fubftantia confiderari po- 



test, cujus accidens ratione gaudere ex 



eo, quod plerumque fit , locum habet: 



ex- 



V 



(i) Conf. Canz, de Probab.Jurid. C2i.^. i.Meu- 

 d e 1 s f o h n , iiber JFahrfcheinlichk. in Oper. Phil. 

 Vol. II. V. Globig, /. /. Feuerlein, Disf. 

 laud. § 10. et Feuerbach, Lchrb, d. PeinL 

 RechtSy § 545. 



