( 79 ) 



5, petat, exceptio rei judicatae nocec; 

 „ nam pars in toto est: eadem enim res 

 j, accipitur , et fi pars petatur ejus , quod 

 „ totum petitum fit , nec intercst , utruni 

 „ in corpore hoc quaeratur, ^n in quan* 

 „ titate vel in jure." Denique est illud 

 notandum , cum accesforium fine principali 

 adesfe nequeat , qui eum , principale petiic 

 victusque fuit, postea accesforium petere 

 non posfe. „ Si ancillam praegnantem 

 „ petiero , et post litem contestatam con- 

 „ ceperit et peperit, mox partem ejus 

 „ petam, utrum idem pecere videor, an 

 „ aliud, magnae quaestionis est. Et qui- 

 „ dem ita definiri potest, totiens candem 

 „ rem agi , quotiens apud judicem poste_ 

 „ riorem id quaeritur, quod apud prio- 

 „ rem quaefitum est : in his igitur fere 

 „ omnibus exceptio (rei judicatae) no- 

 „ cet" (i). A regula autem, quae hic 

 etiam valet, fcilicec eum , qui minus pe- 

 tiic , victusque fuit , postea plus petere 

 non posfe , quamque explicat Africa- 

 n u s (2) , datur exceptio in eo , quod fi 

 quis iter petiit et victus fuit , postea , fi 



ac- 



(0 Vid. d. I. 7. § T. 

 (2) In leg. 26. f. sod. 



