t 8. ) 



bita esfe queat, unde fequfrur, reJectJ 

 actione, qua in genere dominium aliciijus 

 tei petam , illud dominium amplius pcti 

 non posfe, dum rejecca uni actione 

 perfonali ad alteram refugiendum est, uti 

 nos docet Paulus(i), verbis : „ Actio- 

 „ nes in perfonam ab actionibus in rem 

 „ in hoc differunt, quod, ctmi eadem 

 „ res ab eodem mihi debita fit, fingulas 

 „ obligationes fingulae caufae fequuntur, 

 „ nec ulla earum alterius petitione vitia- 

 „ tur: at, qnum in rem ago, non ex- 

 „ presfS caufa , ex qua rem meam esfe di- 

 „ co , omnes caiifae una peticione appre- 

 „ henduntur, neque enim afnplius quam 

 „ femel res mea esfe potest;" — „ non, 

 „ ut ex pluribus caufis deberi nobis idem 

 „ potest , ita e!x pluribus caufis idem po- 

 „ test nostrum esfe C-)-" ^ic v. gr. 

 quando tu mihi rem aliquam debuisti ex 

 caufa commodati , ego autem rem illam 

 postea a te emi, atque ex contractu em- 

 tionis venditionis tecum agens de rei tra- 

 ditione victus fui , nulla exceptio rei judi- 

 catae obfi:abit , quominus eandeni rem ad- 



huc 



0) In leg. 14. § z. f. deExcept. rei jud, 

 (2) Vid. I. I59. /. de Regul. jur. 



