C 94 ) 



debltofes pienda furit de cafu, quo foIicJaifitas n<?n 

 dlvidua"' quidem expresfe flipulata est, fed tamefi 

 rum. tacite adesfe cenfetur, quando fcilicetagi- 

 tur de debito rerum individuarum. Etff 

 enim reverd magna fit differentiainter obli- 

 gationes folidarias atque individuas , uti do- 

 cuerunt C u j a c i u s et D o n e 1 1 u s ( i } , 

 hac in re tamen eae inter fe conve- 

 nire videntur. Si enim plures exfliterunt 

 debitoris heredes, (inguli pro ratd parte 

 de debito tenentur, adeoque non tam dici 

 potest debitum in discretas partes esfe di- 

 vifum , quam potius , majus debitum plu- 

 ra continere debita minora (2). Nullum 

 igitur dubium, quin , etfi ex eddem caufft 

 descendant omnia haec debita, finguli ta- 

 men debitorcs pro diverfis perfonis haberi 

 debeanc (3) , adeoque uni opponi nequeat 

 exceptio rei judicatae contra aiiqusm ex 

 caetcris acquifita. Longe aliter autem res 

 fe habct, quando individui cujusdam de- 



bi- 



(0 In Commmarih fiiis ad tit. f. de Ferb. 

 oblig. 



(2) Vid. 1. 25. § i. f. de Fevb. flgn. et 1. 6. 

 % \. f. Comnt. praed. 



(3) Vid. 1. 29. ff. de Sohtt. I. 54. f, de Ferb. 

 ohlig. 1. (i(>. § 2. ff. de Leg. 2. ec Arc. 1220 Cod. 

 Nap. 



