( 95 ) 



biti plures fint debitores: tunc enim debi* 



nim femper unum idemque esfe pergit, 



et quisque debitor de integro debito tene* 



tur (i^: quando igitur fententia lata est 



in unius favorem , ea lata fponte intel^ 



ligitur de integro debito individuo ^ 



adcoque omnibus reliquis debitoribus 



ut profit, necesfe est: idem quod cir* 



ca folidarias obligationes contingere do»- 



cent viri docci (2). V.^ De debitore 



prmcipali et fidejusforibus nullum quidem 



dubium est, quin pro iisdem perfonis ha- 



bendi fint, quando pro debitore fententia 



lata est, quum obligatio fidejusforia ne- 



que potest fubfistere fine obligatione prin- 



cipali , neque in majus debitum contrahi , 



uti docemur cum Jure Romano (^3), tum Quanrfo 



legislatione Gallica (4.). Sed mao-ni mo- ^*'^J''*^^'^" 

 ° ^~^ ° coropetat 



menti quaestio est , nonne fidejusfori li- remediura, 

 ceat per remedium , quod vocatur fierce 2" , . ^'"' 

 oppofttion (5) , appellare adverfus fencen- oppofttlmi. 



tiam 



(1) Vid. !. 2. /I de Verb. oblig. et Art. 1222 

 fqq. Cod. Nap. 



(2) Vid. P t h i e r , Op. laud. n". 907 , ec 

 J o li 1 1 i e r , /. /. n». 205. 



(3) Vid. § 5. hiji. de Fidejtisf. , I. 6. § 2. 1. 16 

 § 3. et 1. 17. f. cvd. et § 33. Injl. de Action, 



(4) Vid. Artt. 2012 et 2013 Cod. Nap. 

 Cs) Vid. Artc. 474 - 479 Cod. de Proc. Civ. 



