'< ;io6 ) 



haberi posfit pro Hbero confitentis confen- 



fu , fponte confeqiiens est , nullam fere esfe 



praefumtionem , quae tantopere ad proba* 



tionem accedat , quam praefumtio , quae ex 



I confesfione oritur , cum nemo rem , de quS 



agitur, melius fibi cognitam habere posfit , 



quam is ipfe, cujus maxime interest, fcire, 



quomodo res fe habeat. Quare etiam om- 



nes fere civiles legislationes hanc praefum- 



tionem inter gravisfimas legis praefumtio- 



nes recenferi voluerunt. Quo majoris vero 



momenti haec praefumtio habenda est, eo 



dih*gcntius quoque distinguere debemus , 



quando admittenda fit , quando vero vel 



plane rejicienda, vel faltem judicis arbi- 



trio rehnquenda. Qud in re non omnes in- 



ter fe conveniunt legislationcs pofitivae. 



Quaenam fit doctrina juris Gallici, et quan- 



topere a principiis legislationis Romano- 



rum differat, paucis exponemus (i). 



Confesfio Confesfio fua natura cst vel judicialis, 



diciani iei ^^^ extrajudicialis. Romani Jurisconfulti 



cxcrajudi- de posteriori fpecie difertis quidem verbis 



locuti non funt: nihilominus tamen prin- 



ci- 



CO Conf. M e n c h i u s , Op. laud. Libr. I. 

 q«aest.-i , et P i r r h i n g , ad titulum Decretali' 

 um de CoiifcsfiSf n°. 19. 



