^ ^57 :> 



Volunt judicia criminalia, in primis fi de 

 gravioris iflomenti rebus agatur ("0; Te- 

 uitur rurfus, eas ad litis dccifionem ad- 

 mitti non posfe. Haec omnia majorem 

 etiam lucem accipiunt ex applicatione 

 praefumtionis ad regulam illam genera- 

 lem, reprobationis non dari reprobatio- 

 nem, quam omnibus legislationibus ac- 

 ceptam cognofcimus. Ne enim in infini- 

 tum de und eademque re quaereretur, fan- 

 citum est, ut cum actor probaverit actio- 

 tionem , quam inftituit , posteaque reus ex- 

 ceptionem fuam probaverit , vel potius re- 

 probaverit , actori non liceret , rurfus re- 

 probarcactionemfuam (a). Nullum autem 

 dubium, quin is, in cujus favorem mili- 

 tat praefumtio, fi advcrfarius probaverit, 

 praefumtionem ad cafum , de quo agitur , 

 applicari non posfe , admittendus fit ad 

 reprobandam , vel potius probandam peti- 

 tionem, vel exceptionem fuam. Adeoque 

 praefumtio nunquam locum probationis 

 qua probatio fibi vindicare potest (3). 



Sin 



(0 Conf. W e i n d 1 e r, ul/er Fer::i:itht!»geii ^ 

 § 49 Iqq. 



' (2) Coni; V. G 1 b i g , Op. lav.d. Vol. II. cflp. 

 4. § 8 fqq. 



(3) Conf. F e u e r 1 e i n , DHf. laiid. § 2S et 29. 



