r 205 ) 



fe est, de qua taiitopere dubium fesfepoS" 



fif, ad quamnam fpeciem referenda fic, 



quam praefumtio liberationis , de qui fer- 



mo fit in Artt. laSa et 1283. Dc ejus 



naturl jam fiipra egimus, cum naturaiii 



praefumtionura in genere expofuimus , 



adeoque llatim ad quaestionem accedere 



licet, quaenam ei vis fit tribuenda, 



Inter Juris Gallici Interpretes exftite- Dlsfenfos 

 . . „ r . . . inter vlros 



runt, qui hanc praefumtionem juris tan-<joctos 



tum esfe voluerunc , quorum princeps fuit *l"oad 

 Toullier(i), dumalii, duce inpri- iionem U- 

 mis Cel. D e 1 v i n c o u r t (a) , conten- Deratioaij. 

 dunt , in Arc. 1283 quidem agi de prae- 

 fumcione juris cancum , in Art. 1282 vero 

 praefumtioni nullam contrarii probationem 

 opponi posfe: quam posteriorem fententi- 

 am etiam apud nos receptam esfe , testis 

 est Cl S mal le n b ur g (3). Quidquid 

 autem huic posteriori contrariae doctri- 

 nae fautori reverentiae debeam ; et quan- 

 tam ei debeam , omnino mihi cogni- 

 tum habeo ; non posfum tamen quin 

 m h3c quaestione a Viro Clarisfimo 



dis- 



(i) Op. laitd. Vol. X. n*. 55 et $6. 



(2) Op. loiid. Vol. II. pag. 362 fqq. 



(3) Brimat Lintae Jur. Civ. UoU. JLibr. III. § 337. 



