( 2^3 ) 



eo^, qui iion habent' faciikatem in jirr^ 

 fistendi , vel utl in Jure Romano dici fo- 

 let, qui non habent legitimam in judicio 

 ftandi perfonam. Intef quas perfonas- iri 

 primis recenferi debent , qui capitis dimi- 

 nutionem pasfi funt , minores, uxores, 

 quae funt fub potestate maritorum , vel 

 quae nihil gerere posfunt fine auctoritate 

 judicis (i) aliique. Quibus etiam confe- 

 quens est , eum , qui jam mortuus est tem- 

 pore 'lafae fententiae , hisce perfonis esfe 

 annumerandum : quae fuit doctrina Juris- 

 confukonim Romanorum (2) , quando pu- 

 tant , „ eum , qui in -rebus humanis non 

 „ fuit fententiae datae ' tempore , inefBca- 

 j, citer condemnatum videri," — quae ta- 

 men Juris Romani fententia paulo m.ode- 

 ratur dispofitione laudati fl:atuti rcgii (3}. — 

 Denique nuUa est fententia lata a judice, quoad 

 qui incompecens ' vocari potest , vel qui cJjJam^uo 

 nulla auctoritate judiciali ornatur, vel eti-agitur. 



am 



(i) Vid. Jus Qonfuetud. Aurclianenfe , Arc. 200. 



(2) Vid. 1. I. f. quae Sent, fin. appell. rescind. 



(3) Tit. 26. Art. I. Conf. v, d. L i n d e n ad . 

 P o t h i e ri u nr, 0|ft. laud. n". 880. ibique citfltus 

 V. A 1 p h e n , Papegaai , Vol. I. pag. 102. et jNIe- 

 r u 1 a , Manier van Procederen , Libr. IV. tit. 83. 

 cap. 4. 



