. . C 237 ) 



ffVerfalre a diclarS ^ qu^il est prit it- 

 ,, faire le ferment^'' Ut autem bene in- 

 telligamus, quid fibi volueric haec legis 

 conftitutio, repetenda funt, quae fupra, 

 cum de jurisjurandi natur^ fermo es- 

 fet (i), de tacita conventione diximils , 

 quam deferendo et referendo jusjurandum 

 idque acccptando intcr fe iniisfe cenfen- 

 dae funt partes. Quando igitur jusjuran- 

 dum ab alterutra parte praeflitum estalte- 

 ra pars conventione fua tenetur ei fidem 

 habere , cum conventione ineunda promi- 

 ferit , fe ei fidem habiturum esfe. „ Quid 

 „ enim tam congruum fidei humanae, 

 „ quam ea , quae inter eos placuerunt , 

 „ fervari ?" -- uti loquitur Jurisconful- 

 tus (2}. Etfi autem jusjurandum reve- 

 rS praefl:itum non fit , cum post initam 

 tacitam conventionem altera pars id prae- 

 ftitisfet , nifi altera pars caufa exfti- 

 tisfet , quominus praeftaretur, id nihil ad 

 rem facit , cum pars , quae hujus rei cau- 

 fa habenda esc , nihilominus conventione 

 fua teneatur ; adeoque jusjurandum , quod 

 praeftitum non esc, pro praeftito haberi 



de- 



CO Vid. Part. I. § 19. 

 (2) Vid. 1. I. /. de Pactiu 



