< 242 ) 



jurisjurandi auctoritas. Neque hufc fenten- 



tiae repugnat dictum J u 1 i a n i , cujus mo- 



do mentionem fecimus , adverfus exceptio- 



nera jurisjurandi non dari replicationem 



doli mali : quam enim legem non nifi de 



perjurio intelligendam esfe , docent viri 



eruditi. Sinautem quaeritur, in quantum 



.tninores restitui posfint contra jusjuran- 



dum , ad' hanc quaestionem respondet 



U 1 p i a n u s : „ Si minor detulerit , ec 



5, hoc ipfo captum fe dicat , adverlus ex- 



„ cepcionem jurisjurandi replicari debe- 



„ bit , ut P o m p o n i u s ait : Ego autem 



„ puto , hanc replicationem non femper 



„ esfe dandam , fed Praetorem debere 



„ cognoscere, an captus fit, et fic in in- 



„ tegrum restituere, nec enim utique, 



„ qui minor est , flatim fe captum do- 



„ cuit (i)." 



Oiiaestio Alterum , de quo hic agi debet , ver- 



deperju- fatur circa differentiam , quae intercedic 



riononli- 



cicaes!: ju-quoad quaestioncm de perjurio mter cm- 



recivili. jgj^ q^ criminalem legislationcm. Etfi 



enim omni fane dubio majus fit , in civi- 



libus de perjurio agi non posfe , quum 



praefumtio jurisjurandi fit praefumtio juris 



ec 



(ij Vid. 1. 9. § £f. ff. dc Jurejur. 



