C H3 ) 



et de' jurc , fi unum , de qut) tn^do egf ■ 

 mus, cafum excipias, nihilominus fti cti* 

 minalibus quaestio de perjurio admitti po- 

 tesc acque reveni admittitur (i). Quae^ 

 ritur autem. , an haec perjurii accufatio , a 

 judicc post delationem publici , quod dici* 

 tur, ministerii inftituta , fimxil profitpam ^ 

 quae cum perjurante egerac coram tribii-i 

 nali civili ? Recte autem negando h?c re- 

 fpondet Cl. Toullier (2}, quoniam 

 pars lacla queri nequic de dolo, cunl ip- 

 fa delarione vel reh^tione fua fatis proba- 

 verit , fc fidem habcre ei , qui jura- 

 vic (3). 



II. De effectu praefumtionis , quae or- De vi iu» 

 tum habec ex jurejurando a judice dela- ^"'iJJJ|"^^ 

 to , non esc , quod multum dicamus, cumdelati: 

 hanc rem plane filencio practermiferint 10*« 

 gislatores. Ante omnia autem hic nocan- cum Tup- 

 da esc diffcrentia incer hoc jusjuranduril P^'^"^^''" » 

 cc jilsjurandum deciforium, in eo pofita , 



quod 



(0 Vid. Art. 366. junct. Artt. 28 et 34 Co^ids 

 c. t. Coiie 1'iiijl. 



(2) /. /. n^ 389. . 



(3) Vkl. 1. 21. /. Je Dolo. Conf. CI. Vo e t , 

 ad uz. f. de Jincjur. § 5. et Royer, N^uv 

 Dictioiiii. (f. Aiiet^ , in voce /Jffiriimtion , (]Vol. III. 

 pag. 375)- 



