C 249 ) 



to cetera cnncedere. Quando aiucm pro- 

 bari porest , in cafu , de qno agiriir , ali- 

 am fuisfe conftituentis voluntatem , con- 

 ftat , exceptionem dari ab eadem regula , 

 adeoque ex mente legisl.uoris nullam 

 amplius esfe praefumtionem. 



Atque haec fane difficultatibus carent. Praefum. 

 Quando vero quaeritur, quanam probatio- toHin^q^^ij 

 nis fpecie tollenda fit legis praefumtio,"'^^» pro^a- 

 refponfum non ita facile dari potcsr. At- aij^ jegis 



tamen non dnbitamus, hic eadem ad par-P"^^"™* 



^ cione. 

 les vocare principia , quae jam fecuti funt 



clarisfimi Interpretes. Docent nimirum 



viri eruditi , nullam hic admitti posfe, ni- 



fi quae aeque gravis fit , praefumtionem , ^ 



adeoque femper requiri probationem, quae 



ad ipfam vcritatem ducit , vel faltem prae- 



fumtionem in eadem , de quS fermo est , 



kgislatione difertis verbis admisfam : cu- 



jus rei , etfi in ipfo Codice nulla quidem 



fpecialis de eS conilirutio occurrat, fatis 



apcrta tamen testimonia inveniuntur , cum 



in Jure Romano , tum in primis apud In- 



terpretes ; quorum praecipua hic rccenferi 



fufficiet. Sic v. gr. dicit U 1 p i a n u s : 



„ Tutor, qui repertorium nonfecit, quod 



^ vulgo inventarium appellatur , dolo fecis--^ 



„ fe videtur, nifi forte aliqua necesfaria 



„ jus- 



