' ( 258 ^ 



A D N O T A T I O. 



* 



X ig. II. Ex hisce igitur fponle confcqiieritia vaht^ 

 etc. Q.iod hic de juridicd veritate diximus, tantum 

 ad ei esle rererenJum , quae ad quaestiones facti per- 

 tinent. fponte intelligitnr : nam ope interpretationis 

 atqae arialogiae de iis , quae ad juris quaestiones re- 

 feruntar, ita conflare potest , ut nullum amplius du- 

 bium fuperesfe queat, uti id exemplis probavit CI. 

 Toullier, /. /. n°. 3. De quaestionibus autem fac- 

 ti valent, quae liabet Vir Cl. /. /. n°. 10, verbis: 

 „ // nest donc qtie trop vrat , et telle est la triste 

 „ condition dcla nature humaine , que toutes les preu- 

 „ ves judiciaires ne font point des preuves rigoureu- 

 „ fes , en ce fcns , qiie ^ ne pouvant former^une ddmon- 

 „ flratim parfaite , eUcs ne fauraient forcer notre 

 „ asfe?itiment." 



Pag. 12. Ojcod autem per fe ad veritatem ducert 

 nonpotest^ etc. Optimam ejus, quod probabile vo- 

 canlumcst, definitionem invcnimus apud Cicero- 

 nem, dc Invent. Libr. I. cap. 29: „ probabile est 

 „ id, quod fcrc ficri folct, aut quod in opinione po- 

 „ fitum est , aut quod habet iii fe ad hoc quandam fi- 



mi- 



» 



